Kalkulator BMI

Jak czytać swój wynik

BMI jest narzędziem przesiewowym, a nie diagnozą. Jego zadaniem jest podpowiedzieć, czy masa ciała w ogóle wymaga bliższego przyjrzenia się — a nie ustalić, jak zdrowy jesteś. Wynik blisko granicy kategorii (na przykład 24,8 albo 25,3) znaczy praktycznie to samo w obie strony: wystarczy jeden kilogram lub centymetr błędu pomiaru, by przenieść Cię do kategorii sąsiedniej. Dlatego rozsądniej traktować wynik jako położenie w przedziale niż jako etykietkę.

Druga rzecz warta wiedzy: to samo BMI może opisywać dwie osoby w całkowicie różnej sytuacji zdrowotnej. Masa w liczniku nie mówi nic o tym, z czego się składa ani gdzie się znajduje. Dwie osoby z BMI 27 — jedna z dużą ilością mięśni i szczupłą talią, druga z małą ilością mięśni i tłuszczem brzusznym — mają zupełnie inne ryzyko metaboliczne, a BMI podaje dla obu tę samą liczbę.

Co sprawdzić obok BMI

Jeśli chcesz pełniejszego obrazu, najwięcej wnoszą dwa pomiary, do których nie potrzebujesz nic poza centymetrem krawieckim:

• Obwód talii — mierzony w połowie odległości między najniższym żebrem a grzebieniem kości biodrowej, na swobodnym wydechu. Odczytuje bezpośrednio tłuszcz brzuszny, a to właśnie on najsilniej wiąże się z ryzykiem metabolicznym. Powszechnie podawane progi ostrzegawcze to 80 cm u kobiet i 94 cm u mężczyzn, a wyższe ryzyko — odpowiednio powyżej 88 cm i 102 cm.
• Wskaźnik WHR — obwód talii podzielony przez obwód bioder. Pokazuje, czy tkanka tłuszczowa gromadzi się w okolicy brzucha, czy bioder, czego BMI nie rozróżnia w ogóle. Znajdziesz go w naszym zestawie kalkulatorów.

Poza tym więcej o zdrowiu niż sama masa ciała mówią liczby z badania krwi: glukoza na czczo, lipidogram i ciśnienie tętnicze. Osoba z BMI w zakresie „nadwaga” i prawidłowymi wynikami jest w lepszej sytuacji niż osoba z BMI „prawidłowym” i podwyższoną glukozą — a tego nie powie Ci żaden kalkulator.

Kiedy BMI w ogóle nie ma zastosowania

Są sytuacje, w których wynik tego kalkulatora nie nosi żadnej informacji i najlepiej go po prostu pominąć: ciąża i karmienie piersią, dzieci i młodzież do 18. roku życia (tam BMI interpretuje się wyłącznie na siatkach centylowych właściwych dla wieku i płci), wyczynowi sportowcy sportów siłowych, osoby z obrzękami lub wodobrzuszem oraz osoby po amputacji kończyny. Osobnym przypadkiem jest starszy wiek — ubytek masy mięśniowej sprawia, że BMI wyglądające na „prawidłowe” może skrywać zbyt mało mięśni, a u osób starszych nieco wyższe BMI wiąże się często z lepszym rokowaniem niż niskie.

Szersze omówienie tych wyjątków wraz z badaniami, na których się opierają, znajdziesz w artykule o ograniczeniach wskaźnika BMI. Jeśli wynik Cię niepokoi, sensownym następnym krokiem jest rozmowa z lekarzem, a nie zmiana diety na podstawie jednej liczby — dlaczego, wyjaśniamy w Zastrzeżeniach medycznych.